دو روز پیش بعد از مدت ها برای بار دوم دیدمش و عجیب حالِ خوبی بود واسمون.. انقدر دوسش دارم که دلم نمیخاد حرف بزنم و دوست دارم نگاهش کنم! وای از چشماش... واسه من قشنگترین چشما رو داره... چشماش انگار با آدم حرف میزنه.. . . . ولی خوب تموم نشد. همیشه همینه... چندوقت یه بار دلش میخاد بره تو لاکِ خودش.. فکر کنه.. برنامه ریزی کنه واسه آیندش.. تنها باشه.. تنهای تنها. دیروز گفت: " ببخشید حالم خوب نیست و ممکنه چند روزی نباشم" حالِ خوشم خراب شد. تازه داشتم برمیگشتم به قبل و خوشحال بودم. ولی زود تموم شد. ولی هنوزم امید دارم.. به روزایی که با هم باشیم برای همیشه.. هیچ وقت تاحالا نسبت به کسی این حس رو ندا

کاش انقدر نا امید نباشم.. کاش انقدر حس نا امنی نکنم.. کاش انقدر حالم بد نبود.. کاش یکی بود که میشد بهش اطمینان کرد.. کاش یکی بود که میشد توو بغلش گریه کرد.. کاش زندگیشون اینجوری نمیشد.. کاش میشد یه کاری کرد واسشون.. ...... بدترین حال دنیاست وقتی میدونی هیچ پرایوسی دیگه نداری! کاش این روزا زودتر به خوبی تموم شه.. یجوری که هممون راضی باشیم.. ولی نه اینجوری که همه غصه دار، غمگین، نا امید، دلشکسته، دلگیر، تنها.. :( خدایا بازم کنارمون باش.. نوشته شده توسط sahel در ساعت 12:4 AM | لینک |

زخمهایی تو زندگیمون هست که بعضی وقتها احساس خفگی میکنیم، چون نمیخوایم با کسی حرفی بزنیم و فکر میکنیم کسی حرف دلمون رو نمیفهمه!

منم یکی از آدمایی هستم که یه زخمهایی تو زندگیم هست که بعضی وقتها زیادی واسه خودم بزرگشون میکنم و فکر میکنم کسی نمیتونه درکم کنه. واسه همین تصمیم گرفتم اینجا دلنوشته هامو بنویسم تا شاید کسی پیدا شه که بتونه درکم کنه....

---

زخمهایی تو زندگیمون هست که بعضی وقتها احساس خفگی میکنیم، چون نمیخوایم با کسی حرفی بزنیم و فکر میکنیم کسی حرف دلمون رو نمیفهمه!

منم یکی از آدمایی هستم که یه زخمهایی تو زندگیم هست که بعضی وقتها زیادی واسه خودم بزرگشون میکنم و فکر میکنم کسی نمیتونه درکم کنه. واسه همین تصمیم گرفتم اینجا دلنوشته هامو بنویسم تا شاید کسی پیدا شه که بتونه درکم کنه....

---